เอนทรี่นี้เป็นส่วนหนึ่งของ

 

 

 
 
 

        แลกสัตว์เลี้ยงหนึ่งสัปดาห์ .. การบ้านในครั้งนี้จำเป็นต้องอาศัยความร่วมมือกับคนอื่นๆ ในชั้นเรียน

        

        แล้วก็อย่างเคย พ่อมดคนแรกที่เอเดรียนนึกถึงก็คงจะหนีใครไปไม่ได้นอกจากดีทริช ไอเซนไฮล์ม (แม้ว่าครั้งนี้ที่นึกถึงจะเป็นคุณเฟลิกซ์ แมวเมนคูนผู้เฒ่าของดีทริชก็เถอะ)

        

        หลังจากการกล่อมและล่อด้วยขนมอย่างยาวนาน(ราวครึ่งวันเห็นจะได้) ในที่สุดดีทริชก็ยอมแลกแมวแก่กับนกฮูกที่แทบไม่เหลือความเป็นนกฮูกของเขา

        

        ถ้าเพื่อการทดลองคะแนนล่ะก็นะ..

        

        ตอนแรกเขาหาข้อมูลเรื่องแมวสายพันธุ์เมนคูนอยู่หรอก แต่พอนึกขั้นได้ว่า ‘นั่นสินะ.. แมวก็คือแมว’ เอเดรียนก็ทิ้งทุกอย่างแล้วเลี้ยงตามความสะดวก ชามข้าวอยู่ตรงนั้น ชามน้ำอยู่ตรงนี้

        

        สองวันแรกเขาทดลองด้วยการเอาอาหารอย่างอื่นให้ แต่เจ้าแมวแก่ก็ไม่ยอมแตะชามข้าวเลย --- แน่นอนว่าสุดท้ายก็ต้องเทรอยัxคานิxตามที่ดีทริชบอก ทำไมถึงเลือกกินนักนะ..

        

        หน้ากระดาษรายงานมีแต่คำว่าแมวเป็นสัตว์ขี้เกียจเขียนซ้ำไปซ้ำมาเกือบสิบครั้ง เฟลิกซ์เป็นแมวชราจอมเฉื่อยที่เอาแต่นอนอยู่บนฟูกนุ่ม บางวันเมื่อเอเดรียนกลับห้องก็พบว่าเจ้าแมวแก่กำลังหงายแผ่หลับอุตุอยู่บนหมอนของรูมเมท..

        

        ไม่ใช่เรื่องง่ายเลยที่จะอุ้มเหมียวอ้วนตัวโตออกมาจากจุดเกิดเหตุ นอกจากน้ำหนักและขนาดตัวเกือบเท่าหมาไซส์กลาง คุณเฟลิกซ์ยังทิ้งเบาะแสเป็นขนสีตุ่นๆ ติดเต็มปลอกหมอนและผ้าห่ม

        

        ถ้าให้เทียบกับการเก็บกวาดขนนกปลิวว่อนทั่วห้องของเลดี้ก็..คงไม่ค่อยต่างกันมาก เอเดรียนมักจะปลอบใจตัวเองอย่างนี้ระหว่างที่มือก็กลิ้งลูกกลิ้งกาวกำจัดขนแมวจำนวนอนันต์ไปเรื่อยๆ

        

        ส่วนนิสัยนอนไม่เป็นที่เป็นทางของคุณเฟลิกซ์ เรียกได้ว่าอยู่ในระดับเกินเยียวยา

        

        ในคืนท้ายๆ ของสัปดาห์แลกสัตว์เลี้ยง เอเดรียนสะดุ้งตื่นกลางดึกและพบว่าสิ่งที่มักเกิ้ลในเอเชียตะวันออกเฉียงใต้เรียกว่า ‘ผีอำ’ อาจจะมีสาเหตุมาจากแมวอำมากกว่า เขาไม่สามารถขยับไปไหนได้เลยระหว่างที่แมวชรานอนทับลำตัว ฮีตเตอร์ที่เปิดแรงสุดยังไม่สามารถอุ่นสู้สิ่งนี้ได้

        

        เขาพบอีกอย่างว่าเฟลิกซ์ชอบหนีไปนอนอาบแดดตอนกลางวัน สำหรับแมวนี่อาจจะเป็นวิธีทำความสะอาดเหมือนเวลาที่แม่บ้านเอาฟูกของเขาไปตาก..? แต่พอลองจับมาดมกลิ่นแดดก็โดนยันหน้าด้วยอุ้งเท้าปุยๆ แล้วยังสีหน้ากรัมปี้นั่นอีก เหมือนเจ้าของไม่มีผิดเลย..

        

        แม้ว่าแมวที่มีอายุจะไม่ค่อยเล่นของเล่นหรือสนใจสิ่งรอบข้างเท่าไหร่ แต่เขาก็ชอบบังคับเฟเฟเล่นเกมจ้องตา

        

        เวลาเรียกชื่อคุณเฟลิกซ์ เจ้าแมวขี้รำคาญจะหันมามองอยู่พักหนึ่งแล้วค่อยหันกลับไปอย่างขี้เกียจ ..หลังจากการทดลองสองสามครั้ง เด็กชายก็พบว่าถ้าจ้องตานานๆ มันจะค่อยๆ หยีตาลง กระพริบปริบสองสามทีแล้วถึงเบี่ยงหัวหันไปทางอื่น

        

        หลังจากนั้นก็เมินเขาไปเลย...

        

        และถ้าเกาตรงหลังส่วนล่างใกล้โคนหาง คุณเฟลิกซ์ผู้เย่อหยิ่งจะล้มลงไปนอนหางปัดทันที --- รู้สึกเหมือนค้นพบอะไรสักอย่างที่ไม่ควรค้นพบ --- แต่ก็สนุกดี

        

        ยังมีอะไรอีกมากที่เขาอยากเขียนลงการบ้าน (รวมถึงที่ไม่อยากจะเอ่ย และรอยเล็บขูดเป็นทางยาวตามโต๊ะตู้เตียงระเบียงเสา) แต่หากถามถึงเรื่องที่เด็กชายชอบมากที่สุดระหว่างแลกสัตว์เลี้ยง ก็คงหนีไม่พ้น....

        

        ‘xxxxแมว’

        

------------------------- สามวันก่อน -------------------------

        

        “....”

        เอเดรียนย่อตัวลงนั่งยองๆ โค้งหลังโน้มตัวไปสอดแขนใต้ขาหน้ายาวเหนือพุงนิ่ม อุ้มก้อนขนขนาดมหึมาขึ้นช้า..ช้า..

        

        “...ฮู่วววื่ออ” แมวชราขู่ในลำคอ ไม่แม้แต่จะร้องเหมียวครางหง่าวสักแอะ ถึงจะกำลังแสดงสีหน้าทำตาหรี่แบบแมว แต่ดูแล้วคงกำลังหงุดหงิดน่าดู

        

        เอเดรียนเหลือบมองอุ้งเท้ากางและเล็บคมๆ จิกอากาศ จากการเรียนรู้มาตลอดสี่วัน วิธีอุ้มแมว(ที่ตัวใหญ่ยักษ์เกินกว่าจะหนีบหลังคอ)อย่างปลอดภัยคือการช้อนใต้รักแร้ขาหน้าแล้วยกขึ้นมาแบบยกเด็กอ่อน

        

        ..โดยเฉพาะเฟลิกซ์ที่น้ำหนักตัวเท่าหมาย่อมๆ ก็ต้องอาศัยแรงอุ้มมากพอดู

        
        อยากดึงหนวด’ --- และแน่นอน นี่ก็เป็นเพียงความคิดหมั่นไส้ชั่ววูบเท่านั้น

        

        “เฟเฟอยู่เฉยๆ” เขาสั่ง ถึงจะรู้อยู่เต็มอกว่าเจ้าแมวแก่คงไม่ฟัง

        

        สองเท้าก้าวช้าๆ ไปหยุดอยู่หน้ากระจกบานใหญ่ ในนั้นสะท้อนภาพเด็กชายตัวสูงกำลังหิ้วแมวตัวยาวเท้าห้อยเกือบถึงพื้น ขนฟูฟ่องทำให้มันดูคล้ายผ้าคลุมขนสัตว์ผืนใหญ่ หางเป็นพวงระพื้นปัดไปมาเหมือนนาฬิกาเจ้าคุณปู่

        

        เอเดรียนไม่ได้ยิ้ม แต่เสียงหัวเราะหึๆ ก็ดังมาจากในลำคอเขา หนุ่มเรเวนคลอมองซ้ายมองขวาอีกครั้ง ในห้องนอนมีแต่เขาและแมวตัวใหญ่

        

        “...” เด็กชายยกเฟลิกซ์ขึ้น จับให้มันหงายนอนอยู่ในอ้อมแขน --- ก่อนจะยกโปะพุงนุ่มนิ่มไปบนหน้าผาก ห่อตัวยาวๆ แสนอุ่นไว้รอบศีรษะ

        

        ท่านได้รับหมวกแมว 1 ea

        

        แมวแก่ขี้หงุดหงิดไม่ร้องหรือขู่ฟ่อโวยวาย แต่หางก็ปัดตีข้างหูเสียงดังป๊อกๆ ไม่หยุด เอเดรียนยืนเฉยปล่อยให้เจ้าเหมียวบูดบึ้งตามสบาย เขากำลังพอใจภาพหมวกรัสเซียสีประหลาดในกระจกอยู่ รอยยิ้มที่นานครั้งจะปรากฏก็วาดหราบนใบหน้า

        

        ..อีหรอบนี้คงไม่ต้องทายว่าใครเป็นฝ่ายยอมแพ้

        

        

Comment

Comment:

Tweet

ศจ.ไคลี่ : ตรวจการบ้านเรียบร้อยแล้ว ได้ 1 คะแนนค่ะ 

#1 By Yohan Nefia on 2015-09-20 13:45